خداوند بی‌نهایت است و لامکان و بی زمان اما

به قدر فهم تو کوچک می‌شود/ به قدر نیاز تو فرود می‌آید

به قدر آرزوی تو گسترده می‌شود/ به قدر ایمان تو کارگشا می‌شود

به قدر نخ پیر زنان دوزنده باریک می‌شود/ به قدر دل امیدواران گرم می‌شود

پــدر می‌شود یتیمان را و مادر/ برادر می‌شود محتاجان برادری را

همسر می‌شود بی همسر ماندگان را/ طفل می‌شود عقیمان را

امید می‌شود ناامیدان را/ راه می‌شود گم‌گشتگان را

نور می‌شود در تاریکی ماندگان را

خداوند همه چیز می‌شود همه کس را

به شرط اعتقاد/به شرط پاکی دل/ به شرط طهارت روح؛

چنین کنید تا ببینید که: خداوند، چگونه بر سفره‌ی شما، با کاسه ‌ای خوراک و تکه‌ای نان می‌نشیند

بر بند تاب، با کودکانتان تاب می‌خورد، و در دکان شما کفه‌های ترازویتان را میزان می‌کند

و در کوچه‌های خلوت شب با شما آواز می‌خواند

مگر از زندگی چه می خواهید؟